دو غنچه یاس
زمزمه میکنم با دل وقتی قلم می نگارد شعر های شکسته.... غمی نهفته دارم در غروب تنهایی
بذار یکم آروم بگیرم باز فکر بکنم تو را دارم................ برای همیشه تو را دارم من که گفتم دلم خونه خراب تو شده چشم من مست آن جام شراب تو شده من که گفتم زمن آزاد مشو...خاک پای توم تو همراه باد مشو گر اسیرتوم بال و پر سوز مرا..... عاشق دیروز توم یاد نبر امروز مرا بیا با خود بساز خنجری از طلای پاک قلب خونی من نشانه ایست برای چاک.....برای چاک دلم از یاد تو غوغا شده باز ..... مرغکم در دام طوبا شده باز خسته گی از تو نتوانم گرفت .....قد و بالای تو رعنا شده باز دل تو هدیه شب تار من است..... خیمه سوخته بر پا شده باز رفتنم از این عالم خاکیست.... دستای تو دعا ی دلها شده باز پیر بگو خاطره از کلبه غم.....دراین دلت هوای برنا شده باز صبا هم دم این یاس بود بی بهار...زمستان رخت بر بسته گرما شده باز سو سو کند این شمع بی نوا چرا ........این مرد نابینا کی بینا شده باز چه بگویم که گفتنی ندارم بی تو .....حرفهای تو برای من نجوا شده باز 
یکی بود یکی نبود ....باز اومد و دلم ربودقصه شب میگفت برام ....از غم و تب میگفت براموقتی که سرد می شد هوا..... تو بغلش جمع می شد صفا
اول قصه هات چه بود؟ باز یکی بود یکی نبود یک آسمان یک گنبد همیشه کبود .....آخ که واسم هیچ غمی نبود باز ستاره داشت تو قصه هات؟ ........ دوباره گل بود تو باغچه هات ؟بخون برام که داره خوابم میبره.....اشک از جام شرابم میبره
| Design By : Night Skin |
می نویسم تا که شاید مرهمی باشد بر زخم زبانهای دل
میدونی دو غنچه یاس دارم
خدا نگهداره واسم گل یاسمن
و یاس سفید برگ رقصان درختان بید
انجا که غربت همنشین دل است
خلوت و تنهای بهترین محفل است
غمی نهفته در غروب تنهایی جز خدا کی کند مرا یاری
