دو غنچه یاس
زمزمه میکنم با دل وقتی قلم می نگارد شعر های شکسته.... غمی نهفته دارم در غروب تنهایی
و سراب گسترده خیالم چشمه همیشه جوشان را نوید می دهد در كنار خلوتم صدای نفسهای هست كه وجود تو را نوید می دهد ودر یك كلام روشنایی اتدك شمع چشمانم پرتوی همیشه جاوید خورشید را نوید می دهد و روزی خواهد آمد كه سرتاسر همه از جنس نوریم و این دل تاریك شب ظهور را نوید می دهد
بوسه شیرین تو ، بر لب خشكیده من ،قطره های باران را نوید می دهد
نوشته شده در 88/02/06ساعت
10:21 توسط دل| |
| Design By : Night Skin |
می نویسم تا که شاید مرهمی باشد بر زخم زبانهای دل
میدونی دو غنچه یاس دارم
خدا نگهداره واسم گل یاسمن
و یاس سفید برگ رقصان درختان بید
انجا که غربت همنشین دل است
خلوت و تنهای بهترین محفل است
غمی نهفته در غروب تنهایی جز خدا کی کند مرا یاری
