دو غنچه یاس
زمزمه میکنم با دل وقتی قلم می نگارد شعر های شکسته.... غمی نهفته دارم در غروب تنهایی
به شعر دلفریبم بخند حرفی نیست آخر کار من و تو جزء پشیمانی چیست؟ گفتی در دفتر عشاق مرا جایی نیست نمره عشق مرا پس چرا دادند بیست؟ آخر راه من و تو همه اش بنبست بود کاش که آن اول راه میدیدیم تابلوی ایست حال و روزم را ببین هر چه خواهی بخند دیوانه تر از من ای خدا اینجا کیست عشق را در کف مستان حق باید دید بی عشق مگر می توان تنها زیست خبر از عالم عرفانی ما هیچ نبود اگر از عشق بپرسند بگم پنهانیست
نوشته شده در 88/01/15ساعت
22:45 توسط دل| |
| Design By : Night Skin |
می نویسم تا که شاید مرهمی باشد بر زخم زبانهای دل
میدونی دو غنچه یاس دارم
خدا نگهداره واسم گل یاسمن
و یاس سفید برگ رقصان درختان بید
انجا که غربت همنشین دل است
خلوت و تنهای بهترین محفل است
غمی نهفته در غروب تنهایی جز خدا کی کند مرا یاری
