دلهای که پر غبارند توی این شهر زیادند

شبها هم تیره و تارند

درختهای خشکیده انارند

می خونند روی یه شاخه ....کلاغند یا که هزارند

تو ببار مثل همیشه  از تو هیچی کم نمیشه

که دلها سوخته از آتش خفته زیر یک خاکستر سردند

 ته دره... توی صحرای........ توی سردر یه رویا

آخ که تنها بی نصیبم لب دریا با شکوه سرخ یک غروب زیبا

تو ببار و بشور گرد و غبار روزگار ......که من از ثانیه ای دلخوشم به خدا به خداااااااااااااا

تو ببار که ما هم اینجا غرق اشکهای زیادیم غرق یک توهم شاد غرق یک دنیا نیازیم

تو ببار که تا همیشه غمها دور بشند از ریشه  من که تا آخر راهم جای پایم تر نمیشه

تو ببار ای بارون غم نکنه به شادی بستی رعد و برق این دلم را به هزار غصه و یک درد به امید مرگ من نشستی

پس ببار هر جا که هستی توی ابرها تو چرا سبک نشستی

می تونی خود رها کن بیا و مارا فرا کن ما را از رویا جدا کن

تو ببار برای مستی که دلشو خود شکسته دستی .........دستی دستی